नम्रताच्या मराठी कविता: अविश्वास

Showing posts with label अविश्वास. Show all posts

Monday, January 3, 2011

मैत्री - 2

कळी फुलल्यासारखी

मैत्री ही आपुली

क्षणाक्षणाला हुरहुरणारी

मैत्री ही आपुली

रुसव्या फुगव्यावर हसणारी

मैत्री ही आपुली

शिंपल्यातल्या मोत्यासारखी

मैत्री ही आपुली

चंद्राच्या शीतल छायेसारखी

मैत्री ही आपुली

आभाळालाहून विशाल

मैत्री ही आपुली

विश्वासाच्या सागरात डोलणारी

मैत्री ही आपुली

तरीही या मैत्रीला अविश्वासाचा किनारा .....

पोटा पाण्याचे उद्योग तुम्हाला जगवील.
पण कलेशी केलेली मैत्री तुम्ही का जगायचं हे सांगुन जाईल.
पु ल देशपांडे.
--------------------------------
स्पर्श न करताही आधार देता येतो हे ज्याला कळलं त्यालाच 'पालक' हा शब्द समजला.
व. पु. काळे
--------------------------------
विजया साठी माझी कविता कधीच नव्हती
म्हणूनच नाही तिजला भीतीही पराजयाची
जन्मासाठी हटून केव्हा नव्हती बसली
म्हणून नाही खंतही तिजला मरणाची
कुसुमाग्रज
--------------------------------
"परमेश्वराने विचारलं आपण मृत्यू पावलो आहोत हे तुला कधी कळलं?" तो म्हणाला -
"कधी ते नक्की सांगता नाही येणार
पण भवतालचे सगळे लोक
माझ्या विषयी चांगले बोलत असल्याचे मी ऐकलं
तेव्हाच मला शंका आली ..."
सदानंद रेगे
--------------------------------
जवळ असलेल्याची किमंत विसरून
इतर गोष्टींना जो महत्व देतो
तो आलेला क्षण जगायचे सोडून
मेलेल्यासाठीच उर बडवत राहतो.
--------------------------------
मी भिकारी! तू भिकारी! हा भिकारी! तो भिकारी!
फक्त दारं,वेगळी, अन् मागण्याची रित न्यारी!!
--------------------------------
कुठे तरी हृदयात रुततो काटा
आपलीच माणसं जेव्हा चुकतात वाटा.